Powłoki galwaniczne

Galwanotechnika jako dziedzina elektrochemii dzieli się na galwanizację i galwanoplastykę. Galwanizacja polega na wytworzeniu trwale przylegających powłok do metalicznego podłoża. Powłoki galwaniczne to obok malowania najbardziej rozpowszechniony sposób zabezpieczenia antykorozyjnego. Wyróżnić wśród nich należ cynkowanie z pasywacją w różnych kolorach oraz powłoki stopowe cynk-żelazo i cynk-nikiel.

Kategoria: Blog

Korozja metali

Przez korozję rozumiemy proces niszczenia metali w wyniku reakcji chemicznych lub elektrochemicznych, które przebiegają podczas kontaktu metali z otaczającym je środowiskiem gazowym lub ciekłym. Ze względu na dużą różnorodność metali i stopów, a także stopień ich czystości, skład stopu, historia obróbki przebieg korozji i jej formy są dosyć zróżnicowane. W zależności od mechanizmu procesu, można wyróżnić dwa skrajne typy korozji: chemiczną i elektrochemiczną. Pod wpływem dużych strat wywołanych przez korozję, opracowano wiele metod zapobiegania lub zmniejszania działania tego niepożądanego zjawiska. Jedną z metod jest zabezpieczenie elektrochemiczne, które polega na nadaniu chronionemu urządzeniu odpowiedniego potencjału elektrycznego. Pokrycia galwaniczne z uwagi na zachowanie się powłok w warunkach korozyjnych dzielimy na anodowe i katodowe.

Technologia galwaniczna

W technologii galwanicznej wykorzystywane jest zjawisko elektronicznego osadzania metali. Galwanizację wykonuje się w specjalnym urządzeniu do nakładania powłok galwanizerskich. Element, który podlega galwanizacji umieszczany jest w elektrolicie wraz z anodą, która zbudowana jest z metalu nakładanego. Następnie wymuszając przepływ prądu o określonym natężeniu, dzięki zjawisku elektrolizy metal z anody osadza się na katodzie, tworząc warstwę o określonej grubości i zdolności pokrywania miejsc trudno odstępnych tradycyjnymi metodami. Najczęściej stosuje się powłoki z miedzi, niklu, chromu lub cynku.