Malowanie – skuteczna ochrona przed korozją

Kategoria: Blog

Korozja stanowi bardzo poważne zagrożenie dla wszelkich konstrukcji metalowych – w dłuższym czasie prowadzi do ich całkowitej degradacji. Problem można eliminować lub znacznie ograniczać, stosując zabezpieczenie w postaci malowania proszkowego. Blokuje ono reakcję katodową i anodową.

Czym jest reakcja katodowa i reakcja anodowa?

Pojęcie reakcji katodowej i anodowej jest doskonale znane osobom związanym z procesami galwanizacji. Pokrywanie powierzchni metalu innym metalem powoduje ograniczenie rozwoju korozji, czyli utleniania materiału. Do tego zjawiska niezbędny jest dostęp tlenu, dlatego tak ważne jest wykonanie skutecznej, bardzo spójnej powłoki. Podczas gdy w galwanizacji jest nią metal, w malowaniu proszkowym taką warstwę tworzy farba polimerowa. W procesie galwanicznym różnice pomiędzy reakcją anodową i katodową sprowadzają się do tego, który z metali jest bardziej podatny na utlenianie. Jeśli to ten znajdujący się na warstwie powierzchniowej, podczas jej uszkodzenia ona pierwsza ulega korozji. Jeśli natomiast podatniejszy na utlenianie jest metal chroniony, po naruszeniu warstwy zewnętrznej korozja rozwija się pod powłoką.

Blokowanie reakcji anodowej i katodowej przez malowanie

Reakcja katodowa następuje wtedy, gdy do wewnętrznej, znajdującej się pod powłoką warstwy dostanie się powietrze i woda. Następuje wówczas proces utleniania i niszczenia materiału. Malowanie farbami polimerowymi pozwala stworzyć skuteczną warstwę ochronną pod warunkiem, że jest ona wyjątkowo spójna i starannie wykonana. Aby tak było, stosuje się malarnie zanurzeniowe, które pozwalają na pokrywanie powierzchni metodą na mokro. Za jakość tej powłoki w znacznym stopniu odpowiada przygotowanie podłoża, które właściwie zagruntowane zyskuje większą przyczepność. Do tego celu doskonale sprawdzają się farby epoksydowe, które charakteryzuje bardzo wysoka odporność na uszkodzenia mechaniczne i ścieranie. Jeszcze większą skuteczność zapewnia malowanie farbami z pigmentem zawierającym jony cynku. Zapobiegają one reakcji anodowej, czyli dostawaniu się jonów żelaza pod powierzchnię powłoki. Inhibitory anodowe wytwarzają związki chemiczne, które nie dopuszczają jonów żelaza do chronionego metalu.