Malarnie oraz lakiernie – bezpieczeństwo i higiena pracy cz. I

Kategoria: Blog

Bezpieczeństwo i higiena pracy to bardzo złożona dziedzina, obejmująca między innymi wiele zagadnień technicznych, organizacyjnych, prawnych i higieniczno sanitarnych. Braki i niedociągnięcia w tej dziedzinie ujawniają się przede wszystkim w postaci wypadków przy pracy, chorób zawodowych i innych schorzeń, które związane są ze środowiskiem pracy. W firmach malarskich i lakierniczych pracownicy narażeni są na stały kontakt z substancjami i mieszaninami chemicznymi. W lakierniach proszkowych główne zagrożenie to pyły i pola elektrostatyczne. Aby ocenić narażenie pracowników na pyły niezbędne jest ustalenie, jakiego rodzaju są to pyły. Ponadto istotne jest wykonanie pomiarów ich stężenia, a następnie obliczenie wskaźników narażenia.

Proces malowania proszkowego

W lakierni proszkowej zazwyczaj stosuje się technologię napylania elektrostatycznego, czyli malowania proszkowego. Przed naniesieniem powłok elektrostatycznych detale są poddawane obróbce wstępnej, która polega na przygotowaniu powierzchni przed nanoszeniem powłok elektrostatycznych. Po obróbce wstępnej detale są płukane, a następnie odtłuszczane i fosforowane. Po tych zabiegach przedmiot zostaje jeszcze raz opłukany, po czym przechodzi się do napylania proszkowego. Kolejnym etapem jest polimeryzacja powłok proszkowych, która następuje w piecu o temperaturze odpowiedniej dla danej farby proszkowej. Po wykonaniu polimeryzacji detale są suszone. W trakcie tych czynności pracownicy mają stały kontakt z substancjami chemicznymi. Ponadto obecność par rozpuszczalników organicznych w powietrzu może stać się mieszanką wybuchową, która stwarza niebezpieczeństwo pożaru. Równie groźne dla pracownika są urazy, porażenia prądem, jak również nadmierny hałas, czy promieniowanie. Dlatego bardzo ważna jest znajomość i ścisłe przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.

Wymagania dla pomieszczeń malarskich – wysokość pomieszczenia

W pomieszczeniach przeznaczonych na malarnię lub lakiernię powinny być spełnione wymogi bezpieczeństwa. Wysokość pomieszczenia przy stałej pracy nie może być mniejsza niż 3,30 m w świetle, kiedy podczas pracy wydzielane są substancje szkodliwe dla zdrowa i 3 m w świetle, jeśli w pomieszczeniu nie występują czynniki szkodliwe dla zdrowia. Wysokość może zostać obniżona w przypadku stosowania klimatyzacji oraz jeśli wyrazi na nią zgodę wojewódzki inspektor sanitarny. W przypadku pracy czasowej wysokość nie powinna być mniejsza niż 2,5 m w świetle jeśli występują czynniki szkodliwe oraz 2,2 m jeśli one nie występują.